The Common Linnets in 5 essentiële tracks

"Hoe ver kun je countrymuziek pushen? Nou, zo ver dus."

Michiel sprak met Ilse DeLange en JB Meijers van The Common Linnets over hun tweede album, country muziek, Nashville, het Songfestival en het Europese avontuur.

Ilse DeLange loopt lang met het idee om een country-project te starten. In 2013 gaat ze echt van start, samen met Waylon. De twee hebben sessies in de Ardennen om ‘echte’ countrymuziek te maken.

Songfestival, Popprijs, EBBA en Pinkpop

Na het succes van Anouk op het Eurovisie Songfestival wordt er weer gezocht naar een artiest van formaat. The Common Linnets worden hiervoor gevraagd. Hun inzending, ‘Calm After The Storm’, wordt aanvankelijk nog kritisch ontvangen maar de groep lacht het laatst: ze eindigen op de tweede plek, het nummer belandt hoog in de Europese hitlijsten en ze winnen begin 2015 tijdens Eurosonic Noorderslag in Groningen de zo fel begeerde Popprijs en de EBBA Public Choice Award. En in juni 2016 kun je de band bewonderen op Pinkpop.

Kort na het succes van het Songfestival deelt Waylon ons mee dat hij stopt met het project en verder wil werken aan zijn solocarrière. JB Meyers, die al betrokken was bij het project stapt naar voren en neemt samen met Jake Etheridge de zangpartijen over van Waylon. Met deze formatie (inclusief Rob en Matthew Crosby) beginnen The Common Linnets aan de opnames van hun tweede album, met de verrassende titel: II.

The Common Linnets in 5 essentiële tracks

The Common Linnets hebben inmiddels net hun tweede album afgeleverd, II. Wat zijn volgens Ilse en JB de vijf essentiële tracks die samen het verhaal van de band vertellen? Het blijken naast de doorbraaksingle 'Calm After The Storm' drie tracks van II en een heel oud vergeten countrysong uit 1968.

Beluister de special:

(fotograaf: Raymond van Olphen)

Track 1: Glenn Campbell - 'Wichita Lineman'

Toen Ilse en JB voor het eerst samen muziek gingen schrijven was dat nog voor The Common Linnets -- het was voor de musical De Tweeling (naar het boek van Tessa de Loo), die 11 oktober 2015 in première ging.

Gezamenlijke muzikale liefdes

Om elkaar muzikaal een beetje af te tasten gingen de twee op zoek naar gezamenlijke muzikale liefdes en daarbij kwam Glenn Campbells liedje 'Wichita Lineman' uit 1968 meteen naar boven.

“Ik was daar eigenlijk heel verrast door, want ik had niet verwacht dat JB van zulke muziek hield”, zegt Ilse. JB zegt over het nummer: “Het is voor een beetje de 'I Am The Walrus' [van The Beatles] van de countrymuziek. Het komt uit de tijd dat country wat mij betreft op z’n top was. Dit is harmonisch een heel complex nummer, maar heeft alles wat een countrysong nodig heeft. Maar tegelijk: hoe ver kun je country pushen? Nou, zo ver dus.”

Luister naar het fragment:

"In Nashville zien ze ons helemaal niet als countryband"

(fotograaf: Raymond van Olphen)

Track 2: 'We Don't Make The Wind Blow'

Ilse en JB hadden eigenlijk totaal niet verwacht dat 'We Don’t Make The Wind Blow' zo breed op de Nederlandse radio opgepakt zou worden. “Ik ben heel trots op dit liedje, het doet het goed in Scandinavië en het is uit in Duitsland."

The Common Linnets niet 100% country

Hoewel het nummer in het country-hoekje valt, is het zeker niet 100% country. Dat vinden ze ook absoluut niet in Amerika, of thuisstad van de country Nashville.

“Daar zien ze ons niet als countryband hoor,” zegt Ilse. “Hooguit Americana, west-coast. Triple A, hoe die radioformats ook mogen heten. Het is allemaal maar perceptie”.

“We krijgen daar vaak te horen dat wel een heel eclectische band zijn”, vult JB aan. “Het ene nummer is geschikt voor een Triple A station, het ander voor een countryzender… het is daar allemaal heel strak geformatteerd. Een breed station als 3FM heb je daar nauwelijks.”

The Common Linnets passen zich niet aan

Hedendaagse country is veelal mannen die zingen over bier en tractors. Zouden ze een nummer in die stijl opnemen om maar door te breken?

“Nee, dat is niet aan ons, dat gaan we niet doen. Daar worden we doodongelukkig van”.

Luister naar het fragment:

"De mogelijkheden die we door 'Calm After The Storm' kregen zijn ongekend."

(fotograaf: Raymond van Olphen)

Track 3: 'Calm After The Storm'

Het nummer waar alles mee begon: het nummer waarmee het Songfestival bijna gewonnen werd en Europa kennismaakte met The Common Linnets. Dat is 'Calm After The Storm'.

“De mogelijkheden die we door dit liedje kregen zijn ongekend en het gaat nog steeds maar door. Het is een heel simpel liedje. Een paar akkoorden, hardop zeggen hoe je je voelt”, aldus Ilse. “Voor mij is het eigenlijk een beetje een Velvet Underground nummer”, zegt JB. “Ik hoor die invloeden er nog steeds in terug en dat vind ik heel grappig, dit nummer is groter dan de Velvet Underground ooit in Nederland is geweest”.

Luister naar het fragment:

"Er staat nu een sluis open die voorlopig niet meer dichtgaat."

(fotograaf: Kim Balster)

Track 4: 'That Part'

“Dit zou voor ons best een belangrijk liedje kunnen worden”, zegt Ilse over het nummer 'That Part' van hun tweede plaat. “Ik voel het heel erg, hij komt echt bij me binnen. Ik ben heel benieuwd of het net zo bij mensen aanslaat als bij mijzelf”.

De creatieve flow

Ilse noemt de track als “belangrijk voor de toekomst”. Is 'That Part' dan de richting voor album nummer 3?

“Niet per se”, zegt JB, “maar het geeft wel aan dat alles kan. We zitten in een heel creatieve flow, alles loopt nu. Er is een sluis open die voorlopig niet meer dichtgaat. En het werkt, kennelijk. Mensen vinden het mooi. Dit is mijn droom. Dat begon al met 'Calm After The Storm'. Het is een rustig nummer, saai if you will, maar wel een edgy move. Een knettergek idee, waar je wel een breed publiek mee kunt interesseren. Dat is de essentie van kunst wat mij betreft”.

Luister naar het fragment:

"Het avontuur zit vol onzekerheden maar is helemaal te gek!"

Track 5: 'Days Of Endless Time'

JB kiest het nummer 'Days Of Endless Time' van II als essentieel nummer voor de band.

“Als je het over country hebt: dit gaat nog dieper de Hill Billy mode in dan een Glen Campbell, heel erg country. Super bluegrass.” “Elke keer als we dit nummer spelen gaat de zaal op z’n kop”, vult Ilse aan. "Als je me dat een paar jaar geleden had verteld: je gaat met een bluegrass nummer heel Europa door en zet alle zalen er mee op z’n kop… wow. Top!”

Ilse en JB gaan er nu helemaal voor

Het leven van JB als studioproducer en bandlid van De Dijk en Ilse als zangeres van lieve popliedjes lijkt een eeuwigheid geleden. Ilse over dat ze dit nu kunnen doen - Europa veroveren met de muziek die hen zo na dierbaar is:

“We gaan er nu ook zelf voor. Nu worden we bijvoorbeeld gedraaid in Scandinavië en willen ze ons ook hebben daar. En het is zo makkelijk om als artiest in een modus te schieten dat het eerst financieel geregeld moet zijn voor je vliegtuig pakt… nu denken we: het borrelt ergens, we gaan gewoon. Busje in en gaan. Komen er mensen kijken, top., Niet? Dan gaan we uit eten en zien we wel verder.”

Luister naar het fragment:

Beluister de hele special: