Best Kept Secret Specials

The Libertines: drank, depressies, drugs én muziek

Op 3FM gaven we een hele week kaarten weg voor het Best Kept Secret festival. Daarom in MetMichiel extra aandacht voor vijf toffe acts die op het festival staan.

Dit jaar vindt de derde editie van het Best Kept Secret festival plaats. Drie dagen lang, van vrijdag 19 tot en met zondag  21 juni 2015, staat het evenemententerrein Beekse Bergen in Hilvarenbeek in het teken van muziek. In totaal treden op Best Kept Secret festival 2015 zo’n 85 artiesten, bands en dj’s op. Deze week in MetMichiel en op MetMichiel.nl het verhaal van vijf van deze artiesten.

(foto: Instagram The Libertines)

Het is een van de meest besproken Britse bands ooit, maar de kans is aanwezig dat je nog geen noot van ze kent.

Alcohol, depressies en drugsverslaving

The Libertines werden vooral bekend door de voortdurende ruzie door de twee zangers - Carl Barat, een alcoholist met aanleg voor depressies, en de zwaar drugsverslaafde Pete Doherty.

Samen muziek maken

Carl en Pete vochten elkaar de tent uit bij The Libertines, maar ze begonnen als vrienden, en ondanks alles zijn ze dat eigenlijk nog steeds.

''Me and Carl spark each other and shoot at each other.'' - Pete

Muzikale soulmates, dat waren ze. Het was snel duidelijk dat ze samen muziek wilden maken.

''Nothing really captured us completely, but songs did that.'' - Pete

Johnny Borrell, Bernard Butler en Mick Jones

Ze sloten eind jaren negentig een deal: ze zouden alles op alles zetten om een succesvolle band te worden. In een van de eerste samenstellingen van The Libertines, want dat was de naam die ze kozen, zat trouwens ook Johnny Borrell, later frontman van Razorlight. Hij zou al voor de opnames van het eerste album uit de band stappen. 

Bernard Butler, gitarist van Suede, was de eerste die echt iets hoorde in The Libertines. Hij noemde ze geniaal en koos de eerste singles van de band uit. Mick Jones, van de legendarische Britse band The Clash, produceerde hun albums.

Britse muziekpers lovend

Kortom: de sterren stonden goed voor de band. Hun singles deden het niet slecht en hun optredens waren zeker in het begin goed. De Britse muziekpers omarmde de band.

Drugs gooit roet in het eten

Maar al snel gooide het drugsmisbruik van Pete roet in het eten. Hij kwam regelmatig niet opdraven voor optredens, of schopte op het podium ruzie met zijn bandleden en als dieptepunt brak hij zelfs in bij zijn eigen bandmaat en vriend Carl om zo te kunnen scoren.

Einde The Libertines

De band ging op 17 december 2004 uit elkaar. Als Pete niet ergens aan het afkicken is, maakt hij wel muziek, bijvoorbeeld met zijn band Babyshambles. Carl Barat begon de band Dirty Pretty Things, inmiddels ook alweer terziele, en lanceert anno 2015 zijn nieuwe band The Jackals.

Toch weer bij elkaar

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan...in 2010 komen de Libertines weer bij elkaar.

''I think nobody really knows why we got back together. But the most important thing is that did get together and that we're actually happy that we're doing it.'' - Gary Powell

In juli 2010 traden The Libertines voor het eerst in 10 jaar weer op, voor 60.000 man in Hyde Park.

Nieuw werk?

Het concert was een groot succes, meer data volgen...en de belofte voor nieuwe muziek! Carl en Pete, die elkaar weer helemaal gevonden hebben, werken aan een nieuw album, waarvoor zelfs Noel Gallagher gevraagd zou zijn als producer. Maar aangezien Pete momenteel weer eens afkickt in Thailand, zit dat er nog even niet in.

''Having been a songwriter and having songs left over there's probably good stuff there.'' - Noel Gallagher

De band staat in juni 2015 op het Best Kept Secret Festival met oud en hopelijk ook nieuw werk.

Luister naar het fragment:

Joe van Alt-J "Ik haal mijn inspiratie uit de dood of uit de liefde, als het maar tragisch is"

(foto: Ben Houdijk)

Een van de headliners op Best Kept Secret is Alt-J. De Britse band gooide in 2012 hoge ogen met debuutalbum An Awesome Wave en groeide sindsdien uit van kleine, wat verlegen band tot volwaardige headliner. Een korte introductie in de band die met kleine liedjes een groot publiek aan zicht wist te binden: Alt-J. 

Studievrienden

Alt-J ontstaat in 2007 als een typische Engelse college band. Gwil, Joe, Augustus en Thom ontmoeten elkaar in de hallen van de Universiteit van Leeds. De jongens worden goede studievrienden, en hebben op dat moment helemaal niet de bedoeling om een band te beginnen. 

''We were all just friends, before we were bandmates. And then we started playing instruments and that's how it all started.''

Muziek overeenkomstig

De jongens ontdekken van elkaar dat ze een duidelijke overeenkomt hebben: ze spelen allemaal een instrument. Zanger en gitarist Joe Newman is al een tijdje met eigen werk bezig en laat zijn liedjes aan de rest horen:

“Well I know that Tom, the drummer, he was... he didn’t really understand what he was listening to, he couldn’t really place it. But he knew that he enjoyed playing the drums to the guitar riffs and the things that I was singing.”

Net zoals drummer Tom reageert de rest van de band verbaasd op de liedjes van Joe, maar het triggert ze ook enorm om er partijen bij te bedenken. Zo ontstaan Alt-J.

Unieke sound uit nood geboren

Alt-J heeft een unieke eigen sound. Dat komt door de bijzondere keuzes van frontman Joe, maar heeft ook nog een andere reden. De liedjes zijn eigenlijk heel kaal, zonder dat je dat echt doorhebt. In het begin is dat helemaal geen bewuste keuze.

De jongens repeteren op de Universiteit en mogen vooral niet teveel herrie maken. Daarom kan drummer Thom nooit groots uitpakken en zijn harde gitaarsolo’s ook uit den boze. Zo ontstaat een sound waar alle ‘overbodige’ lagen uitgehaald zijn: Een eigen geluid.

''We strip away everything that's not needed. We try out different parts as a group and then narrow it down to what's essential.''

Die unieke sound komt al duidelijk naar voren als Alt-J in 2011 een eerste titelloze EP uitbrengt. In 2012 komt Alt-J met debuutalbum An Awesome Wave. De plaat wordt lovend ontvangen en levert de band optredens op Lowlands en Into The Great Wide Open op.

Bassist Gwil verlaat Alt-J

Na een lange tour ontdekt bassist Gwil Gainsbury dat het bandleven niet voor hem weggelegd is. Hij verlaat Alt-J in 2014 en gaat weer de studeren. De band gaat verder als trio en begint de werken aan album nummer twee: This Is All Yours. De plaat is experimenteler, haast filmischer dan hun debuut. Echte hits bevat het album dan ook niet, maar recensenten zijn opnieuw lovend.

Film en literatuur als inspiratie

Dat de plaat filmischer klinkt is niet gek. De mannen van Alt-J hebben in de periode tussen hun twee albums aan het meerdere soundtracks meegeschreven. En frontman Joe baseert zijn teksten veel op literatuur of films. En dan het liefst donkere verhalen:

"I suppose it needs to have death in it, or love either one of the… you know tragedy. Because you know, I think I respond quite well to depressing things”

Leon en 'Mathilda'

Zo raakte Joe bijvoorbeeld geïnspireerd door de film Leon. De theatrale slotscène en de tragedie van het verhaal leverde hem een van de bekendste Alt-J-liedjes op: 'Mathilda'.

>> (Spoiler Alert!) Eindscene Leon

 

Alt-J is dus allesbehalve een standaardband. Als het aan de band ligt gaan we nog veel van ze horen. De jongens zijn alweer druk bezig met nieuw werk en een aantal soundtracks.

Luister naar het fragment:

Royal Blood: Geen toetsen, geen gitaar, alleen Mike en Ben

Royal Blood is de naam van het diep rockende duo Mike Kerr en Ben Tatcher, uit Brighton, Engeland.

Ze kennen elkaar al jaren, maar pas in 2013 besloten ze voortaan samen muziek te maken. Mike was een jaartje weg geweest, naar Australië, en toen zijn buddy Ben hem op kwam halen van het vliegveld, viel ineens het kwartje. Het moment was daar om samen muziek te maken.

''We had a bit of time apart. When I went to Australia I'd never really sung before. I spent my time travelling and singing. By the time I came home I started writing some songs and I showed them to Ben. And then we decided to start a band again.'' - Mike

Eerste ontmoeting backstage

Beide jongens hadden toen al de nodige muzikale ervaring. Mike was al sinds zijn twaalfde toetsenist in een andere band. En tijdens een van zijn gigs met die band, ontmoette hij backstage de drummer van een andere band. Dat was Ben, zijn toekomstige muzikale wederhelft. Een vriendschap was geboren, en de basis voor wat later Royal Blood zou worden was gelegd.

Hyperactieve drummer Ben

Ben is, zoals Mike hem omschrijft "de gast die na twee glazen limonade al zo hyper was dat hij overal op begon te rammen. Knettergek, gedreven, en een waanzinnig goede drummer."

''He was crazy, absolutely incredible. He was the drummer everyone wanted.'' - Mike

Na de Australië trip begint het duo samen

Ben en Mike begonnen na de Australië trip van Mike met muziek maken. In Australië had Mike zichzelf leren zingen, iets wat hij voorheen niet durfde. En zo werd hij van toetsenist in zijn jeugdband, ineens de frontman van zijn eigen band. Best een behoorlijke stap, want als zanger sta je vol in de spotlights.

''It's probably the scariest position to be in. If someone doesn't like your singing voice, that's what you are, there's nothing you can do about it.'' - Mike

Geen toetsen, geen gitarist

Ben op drums, Mike achter de microfoon met zijn bas, dat is Royal Blood. Geen toetsen, geen gitarist. In de begintijd van de band was het nog niet helemaal duidelijk dat ze als duo zouden gaan opereren, maar toen ze eenmaal gingen opnemen, was wel duidelijk: we hebben niemand anders nodig. 

Beroemde Royal Blood-fans

Doordat ze maar met z'n tweeen zijn, vallen ze wel op en niet alleen bij fans, maar ook bij collega muzikanten. Ze bestonden nog maar net toen Arctic Monkeys drummer Matt Helders een t shirt met hun logo droeg tijdens zijn Glastonbury gig.

Van een van hun eigen jeugdhelden, Led Zeppelin gitarist Jimmy Page, kregen ze de Brit Award voor Beste Britse Groep uitgereikt in 2015. Hij is groot fan van hen.

''Their music is like lava coming from a vulcano.''  - Jimmy Page

En dan niet te vergeten Dave Grohl, die ze meevroeg op tour met de Foo Fighters, nadat hij hun muziek had gehoord.

''I got really excited. There's hope for heavy rockbands that got catchy songs.'' - Dave Grohl

Het Queens of the Stone Age album Songs For The Deaf, waarop Dave als drummer is te horen, is een van de grootste inspiratiebronnen voor Ben en Mike.

Tweede album?

Wie weet wat de toekomst brengt voor Royal Blood, dat werkt aan een tweede album. Of ze ditmaal een producer gaan gebruiken - die zullen in de rij staan voor deze uberhotte Britse rockers - is nog maar de vraag.

''We don't have any experience in doing things in a conventional way.'' - Mike

En wanneer het album komt? When it’s fucking ready.

''We release it when it's fucking great.'' - Mike

Luister naar het fragment:

Noel Gallagher “Nu moet ik ineens midden op het podium staan, dat is raar”

(Foto: Ben Houdijk)

Noel Gallagher wordt bekend als gitarist van de Britse band Oasis. Daarmee scoort hij in de 90s en zeroes grote hits als ‘Live Forever’ en ‘Wonderwall’. Met Oasis gaat het al die tijd goed, maar tussen Noel en zijn broer Liam (die de band in 1991 oprichtte) gaat het alsmaar slechter.

Noel heeft er genoeg van en stapt uit Oasis

De broers maken steeds meer ruzie en in augustus 2009 heeft Noel er genoeg van. Hij stapt tijdens een tour, na een flink uit de hand gelopen ruzie met Liam, uit de band.

" It was just a real unnecessary violent act. And he is swinging this guitar around and he kind of, you know he nearly topped my face of with it. So I was like, “I’m fucking out of here”. 

"There’s no point in being in a band with people you fight with. What’s the point you know. Bigger tours? And then just always be arguing. It’s just nonsense. So I kind of did everybody a favour and I left." - Noel

Noel gaat solo met Gallagher’s High Flying Birds

Liam en de overige bandleden gaan verder onder de nieuwe naam Beady Eye. Noel neemt even de tijd na de breuk, maar ook hij gaat verder. Hij laat halverwege 2011 weten dat hij het solo-project Noel Gallagher’s High Flying Birds is gestart.

Van gitarist naar frontman

Voor Noel is het een grote stap van gitarist en tweede zanger - de rol waarin hij zich erg op zijn plek voelde - naar frontman.

“I’ve perfected the role of that guy who stood on the right and played the lead guitar and done backing vocals, I’ve mastered that. Took me 18 years, and I was brilliant at that. Now it’s kind of like I’ve got to stand in the middle of the stage, and that’s gonna be weird.'' - Noel

Noel was tijdens Oasis niet alleen leadgitarist en achtergrondzanger, hij schreef ook een deel van de nummers. Uit die tijd heeft hij nog veel materiaal over dat niet gebruikt is voor Oasis en wat hij gebruiken voor zijn soloproject.

Gecancelled project met electroduo The Amorphous Androgynous

Eigenlijk had hij ook snel daarna de release van zijn tweede album gepland, zijn gezamelijke project met electroduo The Amorphous Androgynous.

"And the other one it’s fucking far out man. That album has got 18 tracks on it. Some of it is vaudeville some of it is actual space jazz, some of it is krautrock, seriously, some is soul, funk." - Noel

Dat album zullen we nooit te horen krijgen, want hoe enthousiast Noel er in het begin ook over is, later besluit hij dat hij het niet goed genoeg vindt.

Chasing Yesterday

Twee van de liedjes van dat album - ‘The Right Stuff’ en ‘The Mexican’ - komen uiteindelijk wel in een bewerkte versie op Chasing Yesterday: Het album dat Noel in 2014 opneemt en dat begin 2015 uitkomt.

Inmiddels zijn er twee singles van het tweede album verschenen, maar waar het allemaal mee begon was debuutsingle 'The Death Of You And Me' uit juli 2011. Daarmee liet Noel voor het eerst horen wat hij in zijn eentje in zijn mars had.

Luister naar het fragment:

Death Cab For Cutie: "We kwamen pas veel later naar Europa"

De indierockband Death Cab For Cutie is al bijna twintig jaar actief en met succes. Vooral in Amerika is het een grote naam, maar ook in Europa hebben ze een trouwe schare fans.

Ben Gibbard solo

In het prille begin is het nog alleen muzikant Ben Gibbard. Terwijl hij in 1997 nog in een andere band speelt, neemt hij solo de demo 'You Can Play These Songs With Chords' op onder de naam Death Cab For Cutie.

Volledige band en bandnaam

Die eerste demo is een onverwacht succes. Het levert Ben zelfs een platendeal op en hij besluit om zijn soloproject uit te breiden tot een volledige band. Ze houden de naam Death Cab For A Cutie aan - naar het gelijknamige liedje van de The Bonzo Dog Doo-Dah Band.

>> Check hier Bonzo Dog Doo-Dah Band - 'Death Cab For Cutie'

 

Die band speelt het nummer in de Beatles-film The Magical Mystery Tour. Een leuk verhaal, maar Ben had achteraf toch liever een makkelijkere naam gekozen. Want zoveel betekenis heeft de naam nou ook weer niet voor hem, en een ander puntje is dat het nog al eens mis gaat:

"The absolute worst was in South Carolina, we played in Columbia South Carolina, in 99, and we were billed as Death Camp for Cutie. It was on the posters for the show. People who booked the show, didn’t get the name right."

Album na album

Van writersblock hebben Ben en co zeker geen last: Een jaar na de demo, in 1998, komt het debuutalbum al uit. Twee jaar later volgt album twee en een jaar daarna, in 2001, verschijnt al weer album nummer drie.

Elk album doet het een klein beetje beter dan de voorganger, maar bij de vierde album, Transatlanticism, komt de carrière van de band pas echt in een stroomversnelling in de VS.

Grote platenmaatschappij en Europa

Na de release van Transatlanticism stappen ze over naar een grote platenmaatschappij. Het volgende album, Plans, komt uit in 2005. Dat levert ze een Grammy nominatie op. In Amerika gaat het ze dus voor de wind, maar Europa blijft nog achter.

"Yeah I mean, when we first started, we didn’t, our records were not really available over here. So we were unable to do that thing that a lot of American bands do where we go tour the US en do Europe, US, Europe. So we’re kinda playing catch up."

Ze hebben flink wat in te halen, maar dat lukt ze aardig met album zes, Narrow Stairs. Hiermee komt eindelijk het eerste kleine albumchart succes in Nederland.

Twilight

Hun bijdrage aan de soundtrack van Twilight: New Moon, de single 'Meet Me On The Equinox' uit 2009, is de eerste single die regelmatig op 3FM te horen is.

Ook ‘You Are A Tourist’, van het volgende album Codes And Keys doet het ook goed op de Nederlandse radio. In maart 2015 komt al weer het achtste album van de hardwerkende band uit. Het heeft de ingewikkelde naam Kintsugi.

Luister naar het fragment: